Heksarelina: przegląd badań
Czym jest hexarelin
Hexarelin to syntetyczny heksapeptyd, czyli związek zbudowany z sześciu reszt aminokwasowych. Należy do rodziny peptydów uwalniających hormon wzrostu (GHRP), obok takich związków jak GHRP-2 czy GHRP-6. Substancja nie pochodzi z tkanek. Powstaje w kontrolowanym procesie chemicznym, dzięki czemu każda partia ma przewidywalny skład.
Hexarelin był przedmiotem badań klinicznych nad wydzielaniem hormonu wzrostu, co daje w literaturze solidny zestaw danych o jego właściwościach. Dla laboratorium oznacza to dobrze opisany punkt odniesienia przy planowaniu eksperymentów.
Budowa cząsteczki
Hexarelin ma wzór sumaryczny C47H58N12O6 i masę cząsteczkową 887 g/mol. Jego łańcuch zawiera reszty D-aminokwasów, czyli lustrzane odbicia standardowych reszt L, a także zmodyfikowany tryptofan. Te elementy wpływają na kształt cząsteczki i na sposób, w jaki oddziałuje ona z receptorem.
Znajomość masy i wzoru pozwala przeliczyć wagę liofilizatu na stężenie molowe roztworu, co jest podstawą powtarzalnych pomiarów.
Mechanizm opisywany w badaniach
Hexarelin działa jako agonista receptora GHS-R1a, czyli receptora sekretagogów hormonu wzrostu. Receptor ten występuje m.in. w przysadce mózgowej i w tkankach obwodowych. W badaniach in vitro opisywano pobudzenie komórek przysadki do wydzielania hormonu wzrostu (GH). W modelach zwierzęcych obserwowano wpływ na oś GH, a w literaturze opisano także oddziaływanie na receptor CD36 w modelach serca.
Wyniki z jednego układu doświadczalnego nie przenoszą się automatycznie na inne modele, dlatego projekt badawczy powinien mieć odpowiednią kontrolę, jasno określone stężenie i warunki eksperymentu.
Obszary badań
- Regulacja wydzielania hormonu wzrostu w modelach in vitro
- Sygnalizacja przez receptor GHS-R1a
- Biologia serca i receptor CD36 w modelach sercowych
- Neuroendokrynologia i oś GH/IGF-1
- Porównawcze badania sekretagogów hormonu wzrostu
Charakterystyka produktu
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa | Hexarelin |
| Numer CAS | 140703-51-1 |
| Wzór sumaryczny | C47H58N12O6 |
| Masa cząsteczkowa | 887 g/mol |
| Postać | liofilizat |
| Czystość | ≥ 99% (HPLC) |
| Dostępne gramatury | 2 mg, 5 mg |
Praca w laboratorium
Przechowywanie
Liofilizat w fiolce przechowuj w temperaturze -20 °C, z dala od wilgoci i światła. Przed otwarciem pozwól fiolce osiągnąć temperaturę pokojową, aby ograniczyć kondensację wilgoci na substancji.
Po rozpuszczeniu roztwór przechowuj w temperaturze 2-8 °C i wykorzystuj go zgodnie z planem doświadczenia. Unikaj wielokrotnego zamrażania i rozmrażania, bo powtarzane zmiany temperatury pogarszają stan próbki.
Rekonstytucja i rozpuszczalnik
Typowym rozpuszczalnikiem w pracy laboratoryjnej jest woda. Przy próbkach trudniej rozpuszczalnych stosuje się rozcieńczony kwas octowy, który wspomaga rozpuszczanie peptydu przed dalszym rozcieńczeniem w buforze lub wodzie. Wybór rozpuszczalnika i objętości określa protokół badawczy.
Do zamówień od 200 zł z peptydem w fiolce dokładamy wodę bakteriostatyczną 10 ml gratis, więc rozpuszczalnik masz pod ręką.
Jakość partii: HPLC i MS
Każda partia jest analizowana metodą HPLC, która potwierdza czystość na poziomie ≥ 99%. Spektrometria mas (MS) potwierdza masę cząsteczkową 887 g/mol, czyli zgodność cząsteczki z opisem.
Powiązane produkty
- Ipamorelin, peptyd z tej samej rodziny sekretagogów hormonu wzrostu
- GHRP-6, klasyczny przedstawiciel grupy GHRP
- GHRP-2, analog o zbliżonym profilu badań
Pełną ofertę znajdziesz w kategorii osi GH. Jakość partii opisujemy na stronie jakości, a stężenie roztworu przeliczysz w kalkulatorze stężeń.
