Porównanie badań
GHRP-2, GHRP-6, heksarelina i ipamorelina: porównanie sekretagogów GH
30 października 2026 · 5 min czytania
GHRP-2, GHRP-6, heksarelina i ipamorelina to cztery peptydy, które w literaturze naukowej opisuje się jako sekretagogi receptora greliny GHS-R1a. Wszystkie pobudzają wydzielanie hormonu wzrostu (GH) w modelach in vitro i na zwierzętach, ale różnią się budową, profilem selektywności i tym, jak mocno oddziałują na inne osie hormonalne. Ten przegląd porządkuje te różnice i pokazuje, na co zwracać uwagę przy planowaniu pracy z tymi odczynnikami.
Wszystkie cztery są dostępne w MOLEVIA jako peptydy badawcze, czyli odczynniki Research Use Only. Każda partia ma czystość ≥ 99% (HPLC) i potwierdzoną masę (MS).
Receptor GHS-R1a: wspólny punkt wyjścia
Receptor GHS-R1a, nazywany też receptorem greliny, należy do rodziny receptorów sprzężonych z białkiem G. Jego naturalnym ligandem jest grelina, hormon produkowany głównie w żołądku. Sekretagogi z grupy GHRP naśladują działanie greliny w przysadce i podwzgórzu. Ich związanie z receptorem uruchamia sygnalizację wewnątrzkomórkową, której efektem w modelach jest wzrost wydzielania GH.
Dla badacza najważniejsze jest to, że receptor ten jest wspólnym celem wszystkich czterech związków. Różnice nie wynikają więc z innego receptora. Biorą się z tego, jak każdy peptyd wiąże się z receptorem, jak długo utrzymuje jego aktywację i jakie sygnały poboczne pojawiają się w danym modelu.
Budowa cząsteczek
Wszystkie cztery związki to krótkie peptydy syntetyczne. Heksapeptydy GHRP-2, GHRP-6 i heksarelina mają sześć reszt aminokwasowych, a ipamorelina jest pentapeptydem. Większość z nich zawiera D-aminokwasy oraz C-końcowy amid. Te modyfikacje zwiększają odporność na enzymy proteolityczne, co ułatwia pracę z peptydem w badaniach in vitro.
GHRP-2
Heksapeptyd zaczynający się od D-alaniny, z D-2-naftyloalaniną w drugiej pozycji sekwencji. Masa cząsteczkowa wynosi około 817,9 g/mol. Należy do często badanych sekretagogów GH z tej grupy i stanowi wygodne odniesienie w porównaniach.
GHRP-6
Heksapeptyd z histydyną na N-końcu i dwiema resztami tryptofanu w sekwencji. Masa cząsteczkowa wynosi około 873 g/mol. To jeden z pierwszych dobrze opisanych sekretagogów GH w tej grupie, dlatego pojawia się w większości przeglądów jako punkt odniesienia.
Heksarelina
Heksapeptyd z histydyną na N-końcu i zmodyfikowanym tryptofanem (D-2-metylo-tryptofan) w drugiej pozycji. Masa cząsteczkowa wynosi około 887 g/mol. Poza receptorem GHS-R1a w literaturze opisuje się jej powiązanie z receptorem CD36 w modelach serca. Ten wątek odróżnia heksarelinę od pozostałych związków z zestawienia.
Ipamorelina
Pentapeptyd o sekwencji Aib-His-D-2Nal-D-Phe-Lys-NH2 i masie cząsteczkowej około 711,9 g/mol. W literaturze przedstawiana jest jako związek o węższym profilu działania niż heksapeptydy z tej grupy. Badano ją także klinicznie, co odnotowuje publikowana literatura, ale w sklepie MOLEVIA pozostaje odczynnikiem do badań laboratoryjnych.
Selektywność: prolaktyna, kortyzol i apetyt w modelach
Najczęściej porównywane parametry to wpływ na prolaktynę, kortyzol i pobieranie pokarmu. W tych obszarach różnice między związkami są w literaturze najbardziej widoczne.
Prolaktyna
W porównaniach opisywanych w literaturze GHRP-6 i heksarelina wiązały się z wyraźniejszym wzrostem prolaktyny niż ipamorelina. GHRP-2 zajmuje pozycję pośrednią. Z tego powodu ipamorelina bywa wybierana w projektach, w których badacz chce wyizolować oś GH od sygnałów prolaktynowych.
Kortyzol
Podobny wzorzec opisywano dla kortyzolu. Heksarelina i GHRP-6 w części badań zwiększały stężenie kortyzolu, a ipamorelina w bezpośrednich porównaniach wypadała najmniej wyraźnie. Parametr ten ma znaczenie w modelach stresu, ponieważ jest częścią osi podwzgórze-przysadka-nadnercza.
Apetyt w modelach
GHRP-6 jest w literaturze często przywoływany jako sekretagog, który w modelach gryzoni pobudza pobieranie pokarmu. Wiąże się to z biologią greliny, a więc z naturalnym sygnałem głodu. Pozostałe związki badano w tym kontekście rzadziej lub z mniej jednoznacznymi wynikami. Te obserwacje dotyczą wyłącznie modeli zwierzęcych i pozostają w sferze badań nad mechanizmem.
Desensytyzacja
W długich ekspozycjach opisywano spadek odpowiedzi na heksarelinę, czyli zjawisko desensytyzacji receptora. Dlatego w projektach długoterminowych kluczowe jest zaplanowanie czasu trwania eksperymentu i stała kontrola odpowiedzi w modelu.
Tabela porównawcza
| Cecha | GHRP-2 | GHRP-6 | Heksarelina | Ipamorelina |
|---|---|---|---|---|
| Typ peptydu | heksapeptyd | heksapeptyd | heksapeptyd | pentapeptyd |
| Receptor | GHS-R1a | GHS-R1a | GHS-R1a | GHS-R1a |
| Masa (g/mol) | 817,9 | 873 | 887 | 711,9 |
| Numer CAS | 158861-67-7 | 87616-84-0 | 140703-51-1 | 170851-70-4 |
| Prolaktyna w porównaniach | umiarkowana | wyraźna | wyraźna | niska |
| Kortyzol w porównaniach | umiarkowany | wyraźny | wyraźny | niski |
| Apetyt w modelach | badany | silnie opisywany | badany | mniej opisywany |
| Dodatkowy wątek | brak | brak | receptor CD36 w modelach serca | brak |
| Status | odczynnik badawczy | odczynnik badawczy | odczynnik badawczy | odczynnik badawczy |
Praca w laboratorium
Odczynniki liofilizowane wymagają przechowywania w niskiej temperaturze, w szczelnym pojemniku, z dala od światła i wilgoci. Przed rozpoczęciem badania warto sprawdzić daną partię, zwłaszcza czystość w HPLC i zgodność masy z wynikiem MS. Porównania między związkami mają sens tylko wtedy, gdy wszystkie są badane w tych samych warunkach i z wynikami z tej samej serii analitycznej.
Przy zestawianiu wyników warto pamiętać o trzech zasadach. Po pierwsze, każdy związek opisujemy osobno, z własnym profilem receptorowym. Po drugie, wyniki z modeli zwierzęcych nie przenoszą się automatycznie na inne gatunki. Po trzecie, różnice w prolaktynie i kortyzolu zależą od układu doświadczenia, dlatego ten sam peptyd może dawać inne obrazy w różnych laboratoriach.
Zakupy w MOLEVIA
Pełne dane każdego związku znajdziesz na stronach produktów: GHRP-2, GHRP-6, heksarelina i ipamorelina. Więcej związków z tej grupy znajdziesz w kategorii osi GH.
- Wysyłka tego samego dnia przy zamówieniu do 14:00 w dni robocze.
- InPost Paczkomat w Polsce: dostawa następnego dnia roboczego.
- DPD w Europie: 2 do 4 dni roboczych, wysyłka do 29 krajów.
- Darmowa dostawa przy zamówieniach od 300 zł (75 EUR, 65 GBP lub 80 USD).
- Rabat ilościowy naliczany automatycznie: przy 2 szt. rabat 5%, przy 3 szt. 10%, przy 5 szt. 15%.
- Przy zamówieniach od 200 zł z peptydem w fiolce woda bakteriostatyczna 10 ml gratis.
- Płacisz kartą, Apple Pay, Google Pay, BLIK (tylko w PLN).
Najważniejsze
- GHRP-2, GHRP-6, heksarelina i ipamorelina działają na ten sam receptor GHS-R1a.
- Ipamorelina jest pentapeptydem i w porównaniach wypada najspokojniej pod względem prolaktyny i kortyzolu.
- GHRP-6 i heksarelina częściej wiążą się z wyraźniejszym wzrostem prolaktyny i kortyzolu.
- GHRP-6 jest często przywoływana w badaniach nad apetytem w modelach zwierzęcych.
- Heksarelina ma dodatkowy, opisany w modelach serca wątek receptora CD36.
- Wiarygodne porównanie wymaga czystości ≥ 99% (HPLC), potwierdzonej masy (MS).