Tesamorelina + Ipamorelina: przegląd badań
Czym jest mieszanka tesamoreliny i ipamoreliny
Tesamorelin + ipamorelina to odczynnik, który łączy w jednej fiolce dwa peptydy opisywane w literaturze jako przedstawiciele różnych szlaków regulujących oś hormonu wzrostu. Tesamorelina jest syntetycznym analogiem czynnika uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), opartym na naturalnej sekwencji GHRH. Ipamorelina to krótki, syntetyczny peptyd z grupy mimetyków greliny.
Połączenie obu składników w jednym liofilizacie oznacza, że badacz pracuje z jednym, gotowym materiałem zamiast przygotowywać dwa osobne roztwory. Oba składniki pochodzą z tej samej syntezy chemicznej i przechodzą tę samą kontrolę jakości.
Mechanizm opisywany w badaniach
Tesamorelina wiąże się z receptorem GHRH na komórkach przysadki mózgowej. Ipamorelina działa na inny receptor, GHS-R1a, który należy do rodziny receptorów greliny. W badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych opisywano, że pobudzenie obu tych szlaków prowadzi do wydzielania hormonu wzrostu, a ich działanie się uzupełnia.
Dzięki temu mieszanka jest wygodnym narzędziem do porównywania dwóch niezależnych mechanizmów w jednym układzie doświadczalnym.
Obszary badań
- oś GHRH i hormonu wzrostu w modelach in vitro oraz zwierzęcych
- receptory greliny (GHS) i regulacja wydzielania hormonów przysadki
- współdziałanie szlaków pobudzających wydzielanie hormonu wzrostu
- metabolizm lipidów w modelach badawczych
- stabilność mieszanek peptydowych w roztworze i metody ich analizy
Tesamorelina została zarejestrowana w Stanach Zjednoczonych i była przedmiotem badań klinicznych, a ipamorelina również była badana w badaniach klinicznych. Ta wiedza z literatury ułatwia planowanie eksperymentów i porównywanie wyników z danymi publikowanymi wcześniej.
Charakterystyka odczynnika
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Nazwa | Tesamorelin + ipamorelina |
| Skład | tesamorelina i ipamorelina w jednej fiolce |
| Kategoria | Oś GH |
| Postać | Liofilizat |
| Czystość | ≥ 99% (HPLC) |
| Warianty | 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg |
Ilości składników podano w nazwie każdego wariantu.
Praca w laboratorium
Przechowywanie i rekonstytucja
- Liofilizat: przechowuj w temperaturze -20 °C, szczelnie zamknięty, z dala od wilgoci i światła.
- Roztwór po rozpuszczeniu: przechowuj w temperaturze 2-8 °C i unikaj wielokrotnego zamrażania oraz rozmrażania. Podział na mniejsze porcje ogranicza ten problem.
- Woda bakteriostatyczna: najczęściej stosowany rozpuszczalnik w pracy laboratoryjnej, przy zachowaniu zasad pracy aseptycznej.
- Kwas octowy: w niektórych protokołach jest rozpuszczalnikiem wstępnym, dobieranym zgodnie z opisem badania.
- Obliczenia: objętość rozpuszczalnika i stężenie wyliczysz w kalkulatorze stężeń.
Dobór wariantu
Większa fiolka pozwala prowadzić dłuższą serię doświadczeń bez częstego otwierania opakowania, a mniejsza sprawdzi się przy pilotażu. Każdą fiolkę warto opisać numerem partii, datą rekonstytucji i stężeniem, aby wynik dało się odtworzyć. Rabat ilościowy naliczany jest automatycznie: 5% przy 2 szt., 10% przy 3 szt. i 15% przy 5 szt.
Jakość partii
Każda partia jest badana metodą HPLC, która potwierdza czystość na poziomie co najmniej 99%. Masę potwierdzamy spektrometrią mas (MS). Szczegóły metod i kontroli opisujemy na stronie jakości.
Powiązane produkty
- Ipamorelina, składnik tej mieszanki w osobnym opakowaniu
- Tesamorelina, analog GHRH do badań pojedynczego składnika
- CJC-1295 bez DAC, kolejny analog GHRH do porównań w osi hormonu wzrostu
Pełną listę znajdziesz w kategorii osi GH.
