Wszystkie produkty są odczynnikami chemicznymi wyłącznie do badań naukowych. Nie do spożycia ani stosowania u ludzi i zwierząt. Zasady
Zamówienia złożone do 14:00 w dzień roboczy wysyłamy tego samego dnia. Darmowa dostawa od 300 zł Czystość ≥ 99% (HPLC)

Porównanie

Retatrutyd, tirzepatyd i semaglutyd: porównanie receptorów, budowy i statusu badań

13 listopada 2026 · 5 min czytania

Retatrutyd, tirzepatyd i semaglutyd to trzy peptydy z tej samej rodziny inkretyn. Każdy z nich wiąże się z receptorami, które w modelach badawczych uczestniczą w sygnalizacji po posiłku i w homeostazie glukozy. Różnią się jednak liczbą receptorów, na które działają, budową cząsteczki i etapem badań, na którym się znajdują. Poniżej zestawiamy te różnice w formie, którą łatwo przejrzeć przed zaplanowaniem eksperymentu. Wszystkie trzy związki sprzedajemy jako odczynniki do badań naukowych (Research Use Only). Pozostałe analogi inkretyn do badań zebraliśmy w kategorii analogi inkretyn do badań.

Od jednego do trzech receptorów

Najprostszy sposób porównania to liczba celów molekularnych. Semaglutyd działa na jeden receptor, tirzepatyd na dwa, a retatrutyd na trzy. Każdy kolejny receptor to dodatkowy szlak sygnałowy, który badacze mogą analizować osobno, żeby sprawdzić, jaki wkład ma każdy z nich w obserwowany efekt.

Receptor GLP-1

GLP-1 to hormon wydzielany w jelicie w odpowiedzi na posiłek. W modelach komórkowych i zwierzęcych jego receptor uczestniczy w wydzielaniu insuliny zależnym od poziomu glukozy oraz w sygnalizacji wpływającej na tempo opróżniania żołądka. Semaglutyd jest agonistą tego receptora, czyli cząsteczką, która go aktywuje.

Receptor GIP

GIP to drugi hormon jelitowy z rodziny inkretyn. Tirzepatyd jest podwójnym agonistą, ponieważ aktywuje jednocześnie receptory GIP i GLP-1. W badaniach nad homeostazą glukozy porównuje się zwykle efekty samego GLP-1 z efektami połączonej sygnalizacji GIP i GLP-1.

Receptor glukagonu

Glukagon działa przeciwnie do insuliny, bo podnosi poziom glukozy we krwi. Jego receptor bada się także w kontekście wydatku energetycznego i gospodarki lipidami. Retatrutyd łączy trzy sygnały: GIP, GLP-1 i glukagon. Dlatego w literaturze nazywa się go potrójnym agonistą.

Zestawienie parametrów w jednej tabeli

Parametr Retatrutyd Tirzepatyd Semaglutyd
Receptory GIP, GLP-1, glukagon GIP, GLP-1 GLP-1
Typ działania potrójny agonista podwójny agonista agonista GLP-1
Długość łańcucha peptydowego około 39 reszt 39 reszt 31 reszt
Modyfikacja cząsteczki łańcuch lipidowy łańcuch kwasu tłuszczowego C20 łańcuch kwasu tłuszczowego wiążący albuminę
Masa cząsteczkowa 4731,3 Da 4813,5 Da 4113,6 Da
Wzór sumaryczny C221H342N46O68 C225H348N48O68 C187H291N45O59
Okres półtrwania (dane z literatury) około 6 dni około 5 dni około 7 dni
Status badany w programie klinicznym faz 2 i 3 zarejestrowany lek zarejestrowane leki
Numer CAS 2381089-83-2 2023788-19-2 910463-68-2

Masy i wzory pochodzą z kart produktów. Każdą partię weryfikujemy spektrometrią MS, więc zmierzona masa pozwala sprawdzić zgodność z tabelą.

Budowa cząsteczki: peptyd i łańcuch tłuszczowy

Wszystkie trzy związki to syntetyczne analogi peptydów inkretynowych. Naturalne hormony są krótkie i szybko ulegają przemianom, dlatego w badaniach stosuje się zmodyfikowane cząsteczki. Kluczową zmianą jest dołączenie łańcucha kwasu tłuszczowego lub lipidowego. Taki łańcuch wiąże się z albuminą (białkiem osocza) i wydłuża czas, w którym cząsteczka pozostaje aktywna w modelach.

Semaglutyd ma 31 reszt aminokwasowych, a tirzepatyd i retatrutyd mają około 39. Większy łańcuch peptydowy i inna modyfikacja sprawiają, że każda z tych cząsteczek ma odmienny profil fizykochemiczny. Dla pracowni oznacza to inne wymagania przy analizie i przechowywaniu, nawet jeśli mechanizm receptorowy jest podobny.

Okres półtrwania: co pokazują dane

Okres półtrwania to czas, po którym stężenie substancji w układzie spada o połowę. W publikowanych danych semaglutyd ma najdłuższy okres, około tygodnia. Tirzepatyd utrzymuje się około 5 dni, a retatrutyd w badaniach klinicznych około 6 dni. Różnice wynikają z budowy łańcucha tłuszczowego i sposobu wiązania z albuminą.

Dla badacza ten parametr ma znaczenie przy planowaniu eksperymentu czasowego, na przykład przy ustalaniu harmonogramu pobrań próbek. To narzędzie do projektowania badania, a nie wskazówka do stosowania.

Status: lek, badanie kliniczne czy odczynnik

Status każdego związku jest inny, i warto go znać przed wyborem materiału:

  • Semaglutyd jest substancją zarejestrowanych leków i jednym z najczęściej opisywanych analogów GLP-1 w literaturze, również w badaniach klinicznych.
  • Tirzepatyd jest zarejestrowanym lekiem i był przedmiotem wielu programów klinicznych.
  • Retatrutyd jest badany w programie klinicznym faz 2 i 3. Nie jest zarejestrowany jako lek.

W badaniach klinicznych opisywano wpływ tych związków na masę ciała i glikemię. Wyniki pochodzą z publikacji naukowych i opisują zjawisko w konkretnym badaniu, a nie gwarantują efektu w innym kontekście.

Co badano w modelach

Porównanie trzech cząsteczek jest przydatne, bo pozwala rozdzielić wpływ poszczególnych receptorów. Typowe kierunki badań obejmują:

  • sygnalizację receptorową w liniach komórkowych, z porównaniem GLP-1, GIP i glukagonu,
  • homeostazę glukozy i wydzielanie insuliny w modelach zwierzęcych,
  • gospodarkę lipidami i masę ciała w modelach zwierzęcych,
  • zestawienie agonistów selektywnych z agonistami wielokierunkowymi.

Taki układ eksperymentu pozwala zobaczyć, które efekty wynikają z pojedynczego szlaku, a które z ich połączenia.

Praca w laboratorium

Wszystkie trzy produkty są liofilizowane, czyli występują jako proszek we fiolce. Przechowuj je w niskiej temperaturze, z dala od światła i wilgoci, a rozpuszczanie wykonuj zgodnie z protokołem laboratorium. Stężenia ustala badacz w ramach swojego projektu. Przed rozpoczęciem pracy sprawdź partię: czystość HPLC i masę MS powinny odpowiadać danym na karcie produktu.

Dobra praktyka to zapisywanie numeru partii, daty otwarcia fiolki i warunków przechowywania. Dzięki temu wyniki eksperymentu da się później odtworzyć i porównać.

Dlaczego kupić w MOLEVIA

MOLEVIA dostarcza retatrutyd, tirzepatyd i semaglutyd do badań naukowych na następujących zasadach:

  • czystość 99% lub więcej (HPLC), masa potwierdzona MS,
  • zamówienie złożone do 14:00 w dni robocze wysyłamy tego samego dnia,
  • InPost Paczkomat w Polsce: dostawa następnego dnia roboczego, a DPD w Europie 2-4 dni robocze, wysyłka do 29 krajów Europy,
  • darmowa dostawa od 300 zł (75 EUR, 65 GBP, 80 USD),
  • rabat ilościowy naliczany automatycznie: 5% przy 2 szt., 10% przy 3 szt., 15% przy 5 szt.,
  • woda bakteriostatyczna 10 ml gratis do zamówień od 200 zł z peptydem w fiolce,
  • Płacisz kartą, Apple Pay, Google Pay, BLIK (tylko w PLN).

Produkty z tego porównania znajdziesz tutaj: Retatrutyd, Tirzepatyd i Semaglutyd. Pełną listę analogów inkretyn znajdziesz w kategorii analogi inkretyn.

Najważniejsze

  • Semaglutyd to agonista GLP-1 z najdłuższym okresem półtrwania w publikowanych danych i statusem zarejestrowanych leków.
  • Tirzepatyd to podwójny agonista GIP i GLP-1, zarejestrowany jako lek.
  • Retatrutyd to potrójny agonista GIP, GLP-1 i glukagonu, badany w programie klinicznym faz 2 i 3.
  • Różnice między nimi wynikają z liczby receptorów, długości łańcucha peptydowego i modyfikacji tłuszczowej.
  • Każda partia MOLEVIA ma czystość 99% lub więcej i potwierdzoną masę MS.