Wszystkie produkty są odczynnikami chemicznymi wyłącznie do badań naukowych. Nie do spożycia ani stosowania u ludzi i zwierząt. Zasady
Zamówienia złożone do 14:00 w dzień roboczy wysyłamy tego samego dnia. Darmowa dostawa od 300 zł Czystość ≥ 99% (HPLC)

Przegląd badań

TB-500 i tymozyna beta-4: czym się różnią w badaniach

17 września 2026 · 5 min czytania

Tymozyna beta-4 (Tβ4) i TB-500 to dwie nazwy, które w rozmowach o odczynnikach do badań często traktuje się jak synonimy. Warto je rozdzielić. Tymozyna beta-4 to dobrze opisany, naturalnie występujący peptyd, a TB-500 to nazwa handlowa, pod którą sprzedaje się różne syntetyczne produkty. Poniżej zestawiamy, co wiadomo o cząsteczce, co obserwowano w badaniach i na co zwrócić uwagę przy wyborze odczynnika.

Czym jest tymozyna beta-4

Tymozyna beta-4 to peptyd zbudowany z 43 reszt aminokwasowych. Należy do rodziny tymozyn, nazwanych od grasicy, z której pierwotnie je wyizolowano. W badaniach opisywano ją w wielu typach komórek, a jej obecność wiązano m.in. z płytkami krwi i tkankami uczestniczącymi w procesach naprawczych.

Dla laboratorium to ważna informacja. Sekwencja, funkcje i metody analizy Tβ4 są szeroko udokumentowane, więc łatwiej ocenić, czy dany produkt odpowiada temu, co opisuje literatura.

TB-500 a tymozyna beta-4: co je łączy, a co różni

TB-500 nie jest jednoznacznie zdefiniowaną substancją. Zależnie od dostawcy bywa opisywany jako fragment tymozyny beta-4 obejmujący region aktywny, a bywa sprzedawany jako pełna sekwencja. Ten sam napis na etykiecie nie gwarantuje więc identycznego związku.

Cecha Tymozyna beta-4 (Tβ4) TB-500 (odczynnik)
Długość 43 reszty aminokwasowe Zależnie od dostawcy: fragment lub pełna sekwencja
Region aktywny Motyw LKKTETQ w części N-końcowej Często opisywany jako obejmujący ten sam region
Co sprawdzić Sekwencja i masa cząsteczkowa Sekwencja, masa (MS) i czystość (HPLC)

Praktyczna zasada jest prosta: przed zakupem sprawdź deklarowaną sekwencję, masę i czystość. Tylko wtedy wiesz, co dokładnie masz w fiolce.

Wiązanie G-aktyny: motyw LKKTETQ

Najczęściej opisywaną funkcją biochemiczną Tβ4 jest wiązanie monomerycznej aktyny, czyli G-aktyny. Aktyna tworzy włókna, z których zbudowany jest cytoszkielet komórki. Tβ4 wiąże G-aktynę i wpływa na równowagę między monomerami a włóknami, a to przekłada się na kształt komórki i jej ruch.

Miejscem wiązania opisywanym w literaturze jest sekwencja LKKTETQ, położona w części N-końcowej cząsteczki. Krótki motyw jest wygodnym modelem do badań in vitro, bo łatwiej go zsyntetyzować i analizować niż całą cząsteczkę. Jeśli odczynnik zawiera ten fragment, można go powiązać z właściwościami wiążącymi aktynę, które opisano w badaniach.

Migracja komórek w badaniach in vitro

W hodowlach komórkowych obserwowano, że Tβ4 wpływa na migrację komórek, m.in. komórek śródbłonka naczyń i keratynocytów. Do takich pomiarów służą testy gojenia rysy w monowarstwie (scratch assay) oraz testy transwellowe, które mierzą, jak szybko komórki przemieszczają się w odpowiedzi na sygnał.

Wynik zależy od warunków: typu komórek, składu medium, stężenia odczynnika i czasu inkubacji. Dlatego rzetelne publikacje zawsze opisują kontrole i liczbę powtórzeń. We własnych eksperymentach warto zapisywać numer partii, żeby wyniki dało się odtworzyć i porównać.

Angiogeneza w modelach

Angiogeneza, czyli tworzenie nowych naczyń krwionośnych z istniejących, to kolejny obszar, w którym badano Tβ4. W modelach zwierzęcych opisywano udział peptydu w procesach związanych z tworzeniem naczyń, a w eksperymentach in vitro obserwowano wpływ na migrację i organizację komórek śródbłonka.

Warto pamiętać, że modele angiogenezy są uproszczeniem tego, co dzieje się w organizmie. Testy tworzenia struktur na macierzy zewnątrzkomórkowej pokazują pewien aspekt procesu, a nie cały proces. Dlatego ich wyniki traktuje się jako wstępne i wymagające dalszej weryfikacji.

Fragmenty Ac-SDKP i LKKTETQ: dwie różne drogi

Z tej samej cząsteczki pochodzą dwa fragmenty, które często mylone są ze sobą. Są to jednak związki o odmiennej budowie i odmiennym zastosowaniu w badaniach.

Ac-SDKP to acetylowany tetrapeptyd, czyli krótka cząsteczka z czterech aminokwasów: seryny, kwasu asparaginowego, lizyny i proliny, z grupą acetylową na początku łańcucha. Jest znany z tego, że enzym konwertaza angiotensyny (ACE) go rozkłada, co czyni go ważnym obiektem badań nad regulacją w układzie sercowo-naczyniowym. W badaniach przedklinicznych opisywano jego udział w procesach związanych z włóknieniem, czyli odkładaniem tkanki łącznej.

LKKTETQ to osobny, siedmioaminokwasowy motyw, o którym mówiliśmy przy wiązaniu G-aktyny. Oba fragmenty pochodzą z tej samej cząsteczki, ale służą do innych pytań badawczych. Przy wyborze odczynnika zawsze sprawdź, który region i która sekwencja są w produkcie.

Co mówią badania przedkliniczne

Tymozyna beta-4 była przedmiotem wielu badań przedklinicznych, a także badano ją klinicznie w formie miejscowych preparatów, m.in. w kontekście gojenia ran i powierzchni oka. Te wyniki pochodzą z konkretnych prób, prowadzonych w określonych warunkach, i nie przenoszą się automatycznie na każdy fragment ani na każdy odczynnik sprzedawany pod nazwą TB-500.

Dla badacza wniosek jest taki, że mechanizmy opisane in vitro i w modelach zwierzęcych są punktem wyjścia do planowania eksperymentu, a nie gotową odpowiedzią. Odczynnik do badań naukowych wybiera się na podstawie dokumentacji partii, a nie samej nazwy. Przejrzysta dokumentacja mówi o jakości więcej niż opis marketingowy, a w laboratorium liczą się fakty z analiz.

Praktyka laboratoryjna: na co uważać

Poprawna praca z liofilizatem decyduje o tym, czy wyniki będą wiarygodne. Najważniejsze zasady:

  • Rekonstytucja: stosuj rozpuszczalnik i procedurę zgodne z kartą produktu, pracuj aseptycznie i zapisz datę przygotowania roztworu.
  • Przechowywanie: liofilizat trzymaj szczelnie zamknięty, z dala od wilgoci i światła, w temperaturze wskazanej w karcie produktu.
  • Kontrola czystości: sprawdź wyniki HPLC i MS swojej partii, zanim zaczniesz właściwe badania.
  • Dokumentacja: zapisuj numer partii przy każdym eksperymencie, żeby móc prześledzić źródło wyniku.

Jak rozpoznać dobry odczynnik

Dane Dlaczego są ważne
Sekwencja Potwierdza, który peptyd lub fragment znajduje się w produkcie
Masa (MS) Potwierdza tożsamość związku
Czystość (HPLC) Pokazuje udział peptydu docelowego, w naszych partiach co najmniej 99%

Wysyłka i płatności

Kierunek Sposób wysyłki Czas dostawy Koszt wysyłki
Polska InPost Paczkomat następny dzień roboczy darmowa od 300 zł
Europa (29 krajów) kurier DPD 2-4 dni robocze darmowa od 75 EUR

Zamówienia złożone do 14:00 w dni robocze wysyłamy tego samego dnia. Płacisz kartą, Apple Pay, Google Pay, BLIK (tylko w PLN). Dostępne waluty to PLN, EUR, GBP i USD.

Najważniejsze

  • TB-500 to nazwa handlowa, więc sekwencję i masę zawsze sprawdzaj w karcie produktu.
  • Tymozyna beta-4 ma 43 reszty aminokwasowe, a motyw LKKTETQ jest opisywany jako region wiążący G-aktynę.
  • W badaniach in vitro obserwowano wpływ na migrację komórek, a w modelach zwierzęcych opisywano udział w angiogenezie.
  • Ac-SDKP to osobny, krótki tetrapeptyd rozkładany przez ACE, badany w kontekście włóknienia.
  • Wszystkie omawiane wyniki pochodzą z badań przedklinicznych i zależą od modelu oraz warunków.
  • Odczynniki sprzedajemy wyłącznie do badań naukowych, z czystością 99% potwierdzoną HPLC, masą potwierdzoną MS.

Zobacz TB-500 w sklepie oraz BPC-157 z TB-500. Parametry każdej partii opisujemy na stronie jakości, a przeliczenia stężeń wykonasz w kalkulatorze stężeń.